Show encrypted text

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Πότε ένας άνθρωπος γίνεται Τέκτων;

     
    anthropw stiles symbola
  • Όταν μπορεί να δει πέρα από τους λόφους, τα ποτάμια, και τον μακρινό ορίζονται με μια βαθιά αίσθηση της προσωπικής μικρότητας του μέσα στο τεράστιο σχήμα των πραγμάτων και παρ΄όλα αυτά να έχει πίστη, ελπίδα, κουράγιο που είναι η ρίζα κάθε αρετής.
  • Όταν γνωρίζει πως μέσα στο βάθος της καρδιάς του κάθε ανθρώπου βρίσκεται τόσο  η ευγένεια όσο και η δειλία, τόσο το θείο όσο και το δαιμονικό, έτσι μοναχικό όπως αυτός και προσπαθεί να γνωρίσει, να συγχωρέσει και να αγαπήσει τον συνάνθρωπο δίπλα του.
  • Όταν γνωρίζει πώς να συναδελφώνεται με τον κάθε άνθρωπο στην ποινή του, ακόμα και στην ενοχή του, γνωρίζοντας ότι κάθε άνθρωπος δίνει μια τεράστια μάχη με χιλιάδες προβλήματα.
  • Όταν ξέρει πώς να κάνει φίλους και να τους κρατά.
  • Όταν αγαπάει τα λουλούδια, και μπορεί να ακολουθήσει τα πουλιά χωρίς κανένα όπλο και δοκιμάζει το ρίγος μιας αρχαίας και ξεχασμένης χαράς, όταν μπορεί να δει το χαμόγελο ενός μικρού παιδιού.
  • Όταν μπορεί να είναι ευτυχισμένος και πλούσιος μέσα από ηθικές αρχές που ακολουθεί ακόμα κι αν κάνει τις πιο άχαρες δουλειές με την μεγαλύτερη κούραση.
  • Όταν τα δέντρα που στεφανώθηκαν με αστέρια, και η λάμψη του ήλιου μέσα στο νερό που τρέχει, τον αγγίζουν σαν μια σκέψη πολύ αγαπητή και πεθαμένη εδώ και χρόνους πολλούς.
  • Όταν καμιά φωνή αγωνίας δεν φτάνει μάταια στα αυτιά του και κανένα χέρι που ψάχνει την βοήθεια του δεν μένει χωρίς απάντηση.
  • Όταν βρίσκει το καλό σε κάθε πίστη και βοηθάει τον άνθρωπο να αφαιρέσει άχρηστες όψεις του θεϊκού και να δει μέσα στην ζωή του υπέροχα νοήματα, οποιαδήποτε κι αν είναι το όνομα της πίστης του.
  • Όταν μπορεί να παρατηρήσει μια λακκούβα με νερό μέσα στον δρόμο και μπορεί σε αυτή να δει πέρα από το βούρκο και να κοιτάζει το πρόσωπο του πιο δυστυχισμένου ανθρώπου και να βλέπει κάτι πέρα από την αμαρτία και την δυστυχία του.
  • Όταν ξέρει πώς να προσεύχεται, πώς να αγαπάει, πώς να ελπίζει.
  • Όταν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, στον διπλανό του, στον Θεό, στο χέρι κρατάει ένα σπαθί για τον δαίμονα και στη καρδιά του ένα μικρό τραγούδι, χαρούμενος που ζει χωρίς να φοβάται όμως το θάνατο.
  • Αυτός ο άνθρωπος βρήκε το μόνο πραγματικό μυστικό του Τεκτονισμού και μόνος του θα προσπαθήσει να το δώσει δώρο στον κόσμο
  • Κείμενο από το «Θησαυρό της Τεκτονικής Σκέψης» (.A Treasury of Masonic Thought) του αδ. Joseph Fort Newton (1880-1950)
    μεταφρ. ΟΥΤΙΣ
  • http://filotektonvolos.blogspot.gr/

Τα γράμματα Ύψιλον και Έψιλον, και η σχέση τους με τα Ελευσίνια μυστήρια

 

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα και Αριστοτέλη τα γράμματα χωρίζονται σε τρείς κατηγορίες:   

Α) Ήχοι και εικόνες που οφείλονται στο φυσικό ανθρώπινο περιβάλλον, γεωγραφικός και φυσικός χώρος ( κλίμα - χλωρίδα - πανίδα).
Β) Ήχοι και εικόνες που προεκλήθησαν από τις δραστηριότητες (έργα) του ανθρώπου (εργαλεία-όπλα- εκμετάλλευση φυσικών πηγών κ.α.).
Γ) Ήχοι και εικόνες που οφείλονται στις υποστάσεις τους.


Επ’ ευκαιρίας της  πρό ημερών Φθινοπωρινής Ισημερίας η οποία συνέπεφτε στην αρχαιότητα  με τις σεπτές και άρρητες τελετουργίες ων Ελευσινίων μυστηρίων,  όπως επίσης και  των πρόσφατων πρώτων βροχών, στο παρόν άρθρο θα κάνω (όπως υποσχέθηκα), μία απόπειρα ερμηνείας των γραμμάτων Ύψιλον και Έψιλον.
Το γράμμα Ύψιλον συνδέεται τόσο με τα Υγρά και την βροχή, όσο και με την λέξη   που αναφωνούσαν οι μύστες στα Ελευσίνια : “ΥΕ -  ΚΥΕ”. Το ΥΕ (βρέξε) απευθυνόταν στο Δία, ενώ το ΚΥΕ (κυοφόρησε) στη Δήμητρα...


Το γράμμα Ύψιλον είναι το 20ο  γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου  και το 22ο  του αρχαίου Ελληνικού (το οποίο είχε 28 γράμματα  ένα για κάθε σεληνιακό μήνα).    Τα τέσσερα γράμματα τα οποία  δεν έχουν συμπεριληφθεί  στο νέο αλφάβητο των 24 γραμμάτων είναι, το Στίγμα (ς) το Δίγαμμα (F) – και τα δύο - στην 6 (στ) θέση, το Kόππα (Q) στην 18η, και το Σανπί στην 27η.

Το γράμμα Ύψιλον ως σχήμα  υποδυκνύει  την κοιλότητα, όπου συγκρατούνται τα υγρά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο λέξεις που περιέχουν το γράμμα αυτό,  σχετίζονται με το κοίλο ή το κυρτό σχήμα είτε με τα υγρά, όπως λ.χ Υγρό, Ύδωρ,  Υάδες (βροχή), Υδρία, Υδρα Ύδρευσις, Ρύσις, Ρυνική κοιλότητης, Κύπελλο, Χύτρα, Υδρώτας, ψύχος, ψυχή, κύπελλο κ.λ.π . Φυσικά δεν είναι τυχαίο πως το  γράμμα Ύψιλον  το συναντάμε και ως Μινωικό ιδεόγραμμα όπου επίσης σήμαινε Υγρό.



Ας δούμε τώρα τι  μας αποκαλύπτει η  αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και μυσταγωγία σχετικά  με το Ύψιλον. Σύμφωνα με την ‘μυστική’ διδακαλία του Πυθαγόρα, οι δύο κεραίες του γράμματος  ( Υ ) συμβολίζουν τις δύο διαφορετικές οδούς της αρετής και την κακίας. Η προς τα δεξιά κεραία οδηγεί στην Αρετή στα Ηλύσια Πεδία,  στην πύλη της Σελήνης  που είναι στραμμένη προς τον Ήλιο και χαρίζει την Απολλώνια νίκη, την Ευδαιμονία, και έχει ως έπαθλο τον στέφανο της

Oι τρεις μυστηριωδεις κιονες

 

rithmoi kionesΕάν κάποιο πρόσωπο εισέλθει σε έναν χώρο όπου συνεδριάζουν οι Τέκτονες, θα παρατηρήσει μία ιδιαίτερη διακόσμηση, θελκτική ίσως, αλλά εν πολλοίς ακατανόητη στον τρίτο. Ο λόγος είναι απλός. Ο ίδιος ο Τεκτονισμός σαν φιλοσοφία και κοσμοθεωρία, για την μετάδοση των μηνυμάτων του, στηρίζεται σε μέγιστο βαθμό, στην χρήση των συμβόλων, των υλικών παραστάσεων δηλαδή που σε διάφορες μορφές, ως επί το πλείστον εικαστικές αλλά και νοηματικές, μεταδίδουν διάφορα μηνύματα και νοήματα. Αυτή ακριβώς την δυνατότητα παρέχει η χρήση των συμβόλων, να μεταδίδει δηλαδή μηνύματα και νοήματα, που μόνο οι μεμυημένοι στο συγκεκριμένο σύστημα μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν και να κατανοήσουν, ενώ οι αμύητοι, αν και το σύμβολο είναι μπροστά στα μάτια τους αισθάνονται αδύναμοι στο να αναγνώσουν την έννοια που το σύμβολο κρύβει.

Ας μην λησμονούμε ότι ακόμη και η δύναμη της αναγνώσεως, της ερμηνείας δηλαδή των συμβόλων που κάποιοι άνθρωποι επινόησαν για να μεταδίδουν τις ιδέες τους, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποκρυπτογράφηση των κρυμμένων αυτών εννοιών και νοημάτων.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που στον Α. Βαθμό ερωτάται ο προς αναγνώριση τρίτος, εάν γνωρίζει ανάγνωση και γραφή.

Ο λαός μας, έχοντας ζήσει αιώνες πολιτικής και πολιτιστικής σκλαβιάς, στην μεγάλη του πλειοψηφία, μέχρι σήμερα σαν κύριο σκοπό της ζωής του, έχει βάλει για το παιδί του, να μάθει γράμματα, να γίνει γραμματιζούμενο, να μπορεί δηλαδή να αποκρυπτογραφεί τα μηνύματα που περιέχονται σ' εκεί- να τα σύμβολα που συνιστούν το αλφάβητο.

Ακόμη πιο δύσκολο όμως είναι, ακόμη και για τον άνθρωπο με μέση γνώση, να μπορεί να κατανοήσει τους συμβολισμούς που κρύβουν τεράστια ανθρώπινα έργα, όπως Θέατρα, Ναοί, Δημόσια Κτίρια, ιδιαίτερα Κτίρια Βουλών και Πανεπιστήμια, όταν βλέπει ακόμη και σήμερα, σε όλα τα μέρη του κόσμου, τις προσόψεις τους αλλά και το εσωτερικό τους, να κοσμούνται με τις τρείς κατηγορίες κιόνων που επινόησαν οι Αρχαίοι Έλληνες, δηλαδή τον Δωρικό τον Ιονικό και τον Κορινθιακό.

Και ξαφνικά, βλέπομε το ίδιο ακριβώς Αίνιγμα, να τίθεται μπροστά στον κάθε Τέκτονα κάθε φορά που ξεκινά τις Τεκτονικές Εργασίες του.

Παρατηρούμε δηλαδή εμείς οι Τέκτονες, ακριβώς στην μέση του Ναού μας, του Ναού της Αρετής, τρία είδη κιόνων, τον Ιωνικό τον Δωρικό και τον Κορινθιακό, να περιβάλλουν τον τάπητα της Στοάς μας. Παρακολουθούμε στην συνέχεια, κατά το άνοιγμα των εργασιών μας, ότι ο Σεβάσμιος και οι δύο Επόπτες, ταυτίζουν, τον Ιωνικό Κίονα, με την Σοφία, τον Δωρικό με την Ισχύ, και τον Κορινθιακό με το Κάλλος.

firstdegree tracing star-boardΒλέπομε δηλαδή ότι οι τρείς αυτοί Κίονες, συμβολίζουν τρείς πνευματικές δυνάμεις οι οποίες στηρίζουν τον οικοδομούμενο κατά την διάρκεια της Τεκτονικής Τελετουργίας, Ναό της Αρετής. Η Σοφία, η Ισχύς (Δύναμη) και το Κάλλος.

Είναι πάμπολλοι οι ορισμοί που κατά καιρούς έχουν δοθεί για κάθε μία από αυτές τις παραπάνω έννοιες. Είναι αμέτρητοι οι ποταμοί μελάνης που έχουν χυθεί για να τις περιγράψουν. Είναι δε ασύλληπτη η δική μας ανεπάρκεια στο να τις κατανοήσωμε από Τεκτονικής απόψεως, εάν δεν επικαλεσθούμε την αρωγή του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος στην άλλως απεγνωσμένη αυτή προσπάθειά μας.

Και αυτή ακριβώς την βοήθεια επικαλούμεθα, πριν ή ξεκινήσωμε τις εργασίες μας, με την τελετουργική Αφή των Φώτων.

Με την Αφή των Φώτων, που στην ουσία ξεκινά από τον Σεβάσμιο, με την λήψη του Φωτός από την έδρα του, το οποίο Φώς, της αρρήτου γνώσεώς του μεταλαμπαδεύεται στην Στοά, αρχίζουν να διαλύονται τα πνευματικά σκότη που περιβάλλουν το χοϊκό μας γίγνεσθαι, και έτσι εμείς οι μετέχοντες Τέκτονες ξεκινάμε το πνευματικό μας ταξίδι προς το πνευματικό Άρρητο.

Έτσι, αρχίζοντας την πνευματική μας πορεία, αρχίζωμε να συνειδητοποιούμε ότι Σοφία δεν είναι μόνο είναι η βαθειά γνώση και η ορθή κρίση. Τεκτονικά, είναι στην ουσία, η βαθεία και σταθερά γνώση των φυσικών δυνάμεων, των νόμων και των λειτουργιών της φύσεως, με άλλα λόγια, η έρευνα για την ανακάλυψη της ιδέας της Αλήθειας. Και τούτο, διότι ό,τι τελείται στην φύση είναι γνήσιο και αληθινό, ενώ ό,τι τελείται ενάντια στους φυσικούς νόμους, δηλαδή παρά φύσιν είναι κίβδηλο και ψεύτικο και σαν τέτοιο, μόνο κίβδηλα και ψεύτικα αποτελέσματα παράγει, δηλαδή καταστρεπτικά.

Υπερβαίνοντας εμείς οι Τέκτονες, τον υλικό κόσμο, κατά την διάρκεια της Τεκτονικής μυσταγωγίας, προχωρούμε πέρα από τα προβλήματα που απασχολούν τις φυσικές επιστήμες. Μεταβαίνομε σ' εκείνα τα προβλήματα, που έχουν μεταφυσική υπόσταση. Είναι εκείνα τα προβλήματα την λύση των οποίων καλούμεθα να ανεύρωμε χρησιμοποιούντες σαν ένα απαραίτητο εργαλείο, την εφαρμογή της Σοφίας, δηλαδή, από μεταφυσικής πλευράς, την βαθεία και σταθερά γνώση των μεταφυσικών δυνάμεων, των νόμων και των λειτουργιών της επέκεινα, αόρατης, απερίγραπτης και μόνο διαισθαντικά συλλαμβανόμενης και κατανοούμενης φύσης.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί γενικά μόνο με την διεύρυνση της μεταισθητικής σκέψεως και ενοράσεως. Σαν δε απαραίτητο εργαλείο για την γνώση και χρήση αυτής της μεταισθητικής σκέψεως και ενοράσεως, είναι η διαβίωσή μας και στον βέβηλο κόσμο, κατά τρόπον ηθικώς υγιή. Ο Σωκράτης, στην πολιορκία της Ποτίδαιας, προσπαθώντας να εισχωρήσει στην μεταισθητική αυτή γνώση και επίγνωση, να γνωρίσει δηλαδή αυτού του είδους την Σοφία, την εύρεση της οποίας και εμείς επιδιώκομε στα Τεκτονικά μας Εργαστήρια, απομακρύνθηκε από το στρατόπεδο των Αθηναίων, βρήκε ένα απόμερο μέρος του δάσους, και μέσα στο καταχείμωνο, με το χιόνι να πέφτει, συγκεντρώθηκε σε τέτοιο βαθμό που επί ώρες κατανίκησε την φύση που λυσσομανούσε. Το εάν το βρήκε ή όχι, όλοι το γνωρίζωμε, μιά και μέσω του μαθητού του Αριστοκλή (που όλοι τον γνωρίζωμε με το παρανόμι του Πλάτων) μας άφησε επαρκή πνευματικά ερεθίσματα για να απασχολούμεθα στις επόμενες γενεές.

Ο άλλος Κίονας ο Δωρικός, συμβολίζει την Ισχύ, την Δύναμη. Είναι ίσως η πιο δόλια ιδέα την οποία καλείται να αντιμετωπίσει ο Τέκτονας. Δόλια , ακριβώς διότι είναι η πιο προφανής, η πιο προσιτή στην επιφανειακή της δομή και η πιο, επιφανειακά εύκολα κατανοητή. Κάθε συνήθης άνθρωπος γνωρίζει την έννοιά της, και την εφαρμόζει σε πολλές καθημερινές εκδηλώσεις της ζωής του.

Από την σωματική προσπάθεια που καταβάλλει για να διανύσει μία απόσταση, στην άσκηση πίεσης διαφόρων ειδών για να επιτύχει κάποιον υλικό σκοπό.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η δολιότητα αυτής της ιδέας, διότι, ο Δωρικός Κίονας που συμβολίζει την δύναμη, αναφέρεται όχι σ’ αυτού του είδους την ισχύ. Αναφέρεται στην εσωτερική δύναμη που είναι κρυμμένη στην ψυχή του κάθε ανθρώπου, αυτή την δύναμη, που είναι ικανή να μετακινήσει και ολόκληρα βουνά. Αναφέρεται εμμέσως πλην σαφώς, στην εσωτερική πίστη που για τον οποιοδήποτε σκοπό θέτει ο άνθρωπος στη ζωή του. Αναφέρεται στην δύναμη εκείνη που δημιουργεί ορατούς και αόρατους κόσμους, συλλαμβάνει και υλοποιεί ιδέες χρησιμοποιώντας σαν μοχλό τις εσωτερικές δυνάμεις που κρύβει μέσα του ο κάθε άνθρωπος.

Αυτή η δύναμη, σε συνδυασμό με την Σοφία, είναι αυτή που δημιουργεί τα πάντα. Δημιουργεί το πάν, προς το οποίον το πάν τείνει.

Ερχόμαστε τώρα στον τρίτο κίονα, τον Κορινθιακό, που συμβολίζει το Κάλλος, την ομορφιά, την ξεκούραση της ψυχής, την ανύψωσή της σε άλλες σφαίρες ψυχικής ευδαιμονίας. Τις σφαίρες που δίνουν στον άνθρωπο την ψυχική γαλήνη, από την απόλαυση των επιτευγμάτων του.

Η έννοια του Κάλλους, υπ’ αυτή την διάσταση, σαν τελικό αποτέλεσμα μιάς σοφής προσπάθειας, που γίνεται με την χρήση ισχυρών δυνάμεων, και φέρνει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα, που γαληνεύει την ψυχή και ξεκουράζει το πνεύμα, είναι σαφέστατα, λακωνικά και περιεκτικά διατυπωμένη, και μας προσκαλεί να την βιώσωμε και να την αποκρυπτογραφήσωμε, αναδιφώντας στις πρώτες δύο τρείς τέσσερεις αράδες του Βιβλίου της Γενέσεως.

Ας τις θυμηθούμε:

Γένεσις - Κεφάλαιον Α - Εδάφιον 1.

Αποτέλεσμα εικόνας για the masonic three kyones imagesΕν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην. Η δε γη ην αόρατος και ακατασκεύαστος, και σκότος επάνω της αβύσσου, και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Και είπεν ο Θεός «γεννηθήτω φως» και εγένετο φως. Και είδεν ο Θεός το φώς, ότι καλόν.

Σ’ αυτές τις αράδες, ανάγλυφα προκύπτει ο συνδυασμός της Σοφίας με την Ισχύ (η ύπαρξη του πνεύματος του Θεού που επιφέρεται επάνω του ύδατος, η κατασκευή της αοράτου γης υπεράνω του σκότους της αβύσσου), και τέλος η εκ του Θεού διαπίστωση ότι αυτό το δημιούργημα είναι όμορφο, διαθέτει δηλαδή κάλλος «και είδεν ο Θεός το φώς, ότι καλόν».

Αυτή ακριβώς την μεθόδευση καλούμεθα εμείς οι τέκτονες να ακολουθήσωμε κατά την ανοικοδόμηση του Ναού της Αρετής, που κάθε μέρα πασχίζομε να οικοδομήσωμε.

Αυτό το μήνυμα, οι πάνσοφοι ιδρυτές του Τάγματός μας, συνεχώς προσπαθούν να μας το μεταδώσουν, ακόμη και με την σοφά δομημένη χωροταξία της Στοάς μας.

Πόσοι από εμάς έχουν παρατηρήσει την λεπτομέρεια ότι οι καθήμενοι σε αμφότερες τις στήλες, του Βορρά και της Μεσημβρίας, δεν έχουν μέτωπο προς την Ανατολή. Για την ακρίβεια, μέτωπο προς την Ανατολή λαμβάνουν μόνον κατά την έναρξη των εργασιών όταν ο Σεβάσμιος καλεί τους Αδελφούς να τεθούν σε τάξη μαθητού κατά την διέλευση του Αδελφού Α’ Επόπτου.

Σε όλη των διάρκεια των εργασιών, όλοι οι κοσμούντες τις Στήλες, έχουν μέτωπο προς τους τρείς κίονες , ακριβώς για να ενθυμούνται ότι η οικοδόμηση του Ναού της Αρετής, (που συμβολίζεται με τον τάπητα της Στοάς – επίσης περιβαλλόμενο από αυτούς τους τρείς κίονες) γίνεται με τον συν-δυασμό αυτών των τριών δυνάμεων, της Σοφίας, της Ισχύος και του Κάλλους, όταν αυτές οι δυνάμεις είναι ενεργοποιημένες .

Η δε ενεργοποίηση αυτή , όπως ήδη προείπαμε γίνεται με την Αφή των Φώτων που τις επιστεγάζουν! Παύει δε να υφίσταται με την Σβέση των ιδίων Φώτων.

Ίσως κάποιος θα μπορούσε να διερωτηθεί, γιατί αυτοί οι κίονες είναι τοποθετημένοι στην μέση του Ναού, και όχι σε κάποιο άλλο σημείο του;

Η απάντηση είναι ότι και αυτή η τοποθέτηση επίσης δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα προσεκτικής μελέτης των μυητικών πρακτικών που εφήρμοζαν οι πολύ προ ημών, γνήσιοι Μύστες. Είναι η τοποθέτηση που εφήρμοζαν οι Ελευσινείς στο Τελεστήριο της Ελευσίνος. Είναι επίσης η τοποθέτηση που εφαρμόζουν από αμνημονεύτων ετών οι Ιουδαίοι, στον δικό τους Ναό, τη Συναγωγή (κατά το χριστιανικό Εκκλησία – που σημαίνει περίπου το ίδιο) όπου προς την κατεύθυνση της Ιερουσαλήμ τοποθετείται η Ιερά Κιβωτός (Αρόν Ακόντες) καλυμμένη με κεντητό παραπέτασμα (το παρόχετ) που περιέχει τους κυλίνδρους του νόμου (Σιφρέ ή Σεφέρ Τορά), ενώ η ανάγνωση του Νόμου γίνεται στην μέση του Ναού, όπου υπάρχει μία εξέδρα η μπιμά (το ελληνικό βήμα) που ονομάζεται επίσης αλμελόρ (ο λόγος).

Ίσως κάποιοι από εμάς να διερωτηθούν. Σαν πρακτικοί και σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι που είμαστε (ας μην λησμονούμε ότι ο Τεκτονισμός αποκλείει τους αέργους) έχωμε κάποια πρακτική ανταμοιβή αν αφήσωμε τις καθημερινές ασχολίες μας και προσέλθωμε σ’ αυτόν τον χώρο όπου προσπαθούμε να ανυψώσουμε τους εαυτούς μας, στα υψηλά και δυσπρόσιτα πεδία του στοχασμού και της δράσεως;

Τυχαία η απάντηση ήλθε στα χέρια μου, με την ανάγνωση ενός άρθρου του περιοδικού Economist, τεύχος της 4ης με 10η Οκτωβρίου 2014 σ. 72. Το άρθρο αυτό έχει ένα ζωγραφισμένο σχέδιο που συμβολικά απεικονίζει έναν ορειβάτη, που με την σειρά του συμβολίζει το υψηλόβαθμο στέλεχος μιας εμπορικής εταιρείας, να προσπαθεί να σκαρφαλώσει στην κορυφή μιας προτομής ενός γίγαντα της Παγκοσμίου Φιλοσοφικής Διανοήσεως. Του Πλάτωνος.

Παρατηρούμε δηλαδή , ότι ακόμη και οι υλιστές της εποχής μας, έχουν ξαναρχίσει να κατανοούν ότι η εμβάθυνση στη φιλοσοφική σκέψη, τους βοηθά να κατανοήσουν τα διάφορα πρακτικά προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουν, και να τα επιλύουν σφαιρικά σωστά και σε βάθος χρόνου. Ταυτόχρονα εξισορροπούν γαλήνια αλλά και με ηρεμία τις καθημερινές τους προκλήσεις.

Παρατηρούμε επίσης ότι αυτό που ο σύγχρονος άνθρωπος έχασε κατά την διάρκεια του αγώνος του προς κτήση υλικών αγαθών, και τώρα έχει καταστεί τόσο αντιπαραγωγικός που ακόμη και οι Υλιστικοί Ταγοί του, του δείχνουν τον δρόμο για να το ξαναβρεί, εμείς οι Τέκτονες το έχωμε μπροστά μας κάθε φορά που ξεκινούμε τις Συνεδρίες μας.

Και τούτο διότι, οι προ ημών πάνσοφοι διδάσκαλοί μας, μας παρέδωσαν ένα σύστημα φιλοσοφικό και κοινωνικό, που μπορεί να λειτουργήσει, μέσα και έξω από την Στοά, εφ΄ όσον κατανοήσωμε τα κρυφά μηνύματα των συμβόλων που το απαρτίζουν και φυλάξωμε τα διδάγματά τους, εις τόπον ασφαλή και ιερόν.

Αυτή ακριβώς, η ασφαλής φύλαξη (που εξαρτάται από τον καθένα από εμάς) συνιστά την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στον αληθή Τέκτονα, και τον κατ' επίφασιν καθώς και τον οποιονδήποτε τρίτο.

http://www.freemasonry.gr/

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

7ο Συνέδριο Νεαρών Τεκτόνων. Διοργάνωση ΜΜΣΤΕ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΌ ΔΡΩΜΕΝΟ ΤΩΝ 12 ΑΘΛΩΝ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ

Στον άχρονο κόσμο των αρχαίων ελληνικών μύθων, όπου τα σύμβολα μαρτυρούν την προαιώνια αλήθεια και το θείο ενώνεται άρρηκτα με το ανθρώπινο, αναζητήσαμε έναν από τους πιο αγαπητούς ήρωες, που τα κατορθώματά του έμειναν ανεξίτηλα στις καρδιές των ανθρώπων για αιώνες ∙ τον Ηρακλή.

Ο Ηρακλής γεννήθηκε σε μια εποχή που ο κόσμος των Θεών κι ο κόσμος των Ανθρώπων πλησίαζαν πολύ ο ένας τον άλλον. Ήταν γιος του Δία, του Πατέρα των Θεών, και μιας θνητής, της Αλκμήνης… Είχε λοιπόν ουράνια, αλλά και γήινη καταγωγή. Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις Ήρα + κλέος και σημαίνει το κλέος, δηλαδή η δόξα, της Ήρας. Από τότε που ήταν βρέφος ακόμα φάνηκε η μεγάλη δύναμή του, όταν έπνιξε στην κούνια του τα δύο φίδια που έστειλε η Ήρα, για να τον θανατώσουν.

Όταν σε νεαρή ηλικία στάθηκε μπροστά στο σταυροδρόμι, όπου ο ένας δρόμος οδηγούσε στην Αρετή κι ο άλλος στην Κακία, ο Ηρακλής επέλεξε τον πρώτο, τον δύσβατο, δίχως να είναι καθόλου σίγουρος για την επιλογή του… Με αβέβαια βήματα τον ακολούθησε και κατόρθωσε να τον βαδίσει ως το τέλος.

Στην ενήλικη ζωή του όμως τυφλώθηκε από τη λύσσα που του έστειλε η Ήρα και κατέσφαξε τη γυναίκα και τα παιδιά του. Το στίγμα του φονιά και οι τύψεις τον κατέτρεχαν μέχρι που ζήτησε να εξαγνιστεί από τα Έργα και τις Ημέρες εκείνης της περιόδου… Ο χρησμός που έλαβε από το Μαντείο των Δελφών για το σκοπό αυτό ήταν ο εξής: «Ο δυνατότερος θα υπηρετήσει τον αδύνατο». Το τίμημα για την εξιλέωσή του ήταν οι δώδεκα άθλοι, δώδεκα υπεράνθρωπες ηρωικές πράξεις, που κλήθηκε να φέρει σε πέρας. Το εγχείρημα δεν ήταν καθόλου εύκολο. Περιπλανήθηκε σε ζοφερούς κόσμους, ζωντανών και νεκρών, και ήρθε αντιμέτωπος με τέρατα που η αγριότητα και η δύναμή τους ξεπερνούσε την πιο σκοτεινή φαντασία. Δεν υπάρχει, άλλωστε, τοπίο αγριότερο από τον απελπισμένο και απαίδευτο Νου. Απέτυχε ξανά και ξανά, πόνεσε, έχασε, όμως επέμεινε, πάλεψε και νίκησε.

Οι δώδεκα άθλοι τον μεταμόρφωσαν σταδιακά, αναδεικνύοντας τη θεία φύση του. Πιστοί σύμμαχοί του ήταν η ακλόνητη θέλησή του και η θεία εσωτερική του φωνή, που ακούραστα τον ενθάρρυνε και τον καθοδηγούσε.

Ποιος είναι όμως στην πραγματικότητα ο Ηρακλής; Τι κοινό υπάρχει μεταξύ μας; Είναι ένας μαθητής που βαδίζει την ατραπό της μαθητείας του; Τι μας διδάσκει η πορεία του; Είμαστε άραγε σε θέση να κατανοήσουμε τα κρυμμένα νοήματα της ιστορίας του;

Πολλοί προσπάθησαν να αποκρυπτογραφήσουν το μυστικό χάρτη της πορείας αυτού του ήρωα και ν’ ανασύρουν τους καλά κρυμμένους θησαυρούς της, όπως, μεταξύ άλλων, η συγγραφέας Αλίκη Μπέιλη, η οποία έγραψε το βιβλίο «Οι Άθλοι του Ηρακλή». Κάθε ερμηνευτής όμως της μυθολογίας προσεγγίζει με το δικό του τρόπο τους συμβολισμούς της, συνεισφέροντας το δικό του λιθαράκι στην αποκάλυψη των πολυδιάστατων νοημάτων τους.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Διακήρυξη Αρχών και Προθέσεων

 

ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΔΟΣ

ΣΤΗΝ ΧVI ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM)

ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 14 – 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

Διακήρυξη Αρχών και Προθέσεων

Οι υπογράφοντες Αδογματικοί και Φιλελεύθεροι Τεκτονικοί Οργανισμοί, Μέλη της Μεσογειακής Τεκτονικής Ενώσεως, συνήλθαν στο Τολέδο την 15η Απριλίου 2016 σε μία Συνδιάσκεψη ανοικτή στο Κοινό:

Η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας

Η Μεγάλη Ανατολή Λουζιτάνο

Η Γαλλική Ομοσπονδία του Διεθνούς Μικτού Τεκτονικού Τάγματος «Le Droit Humain»

Η Μεγάλη Στοά της Ιταλίας των Αρχαίων και Αποδεδεγμένων Ελευθεροτεκτόνων

Η Μεγάλη Μικτή Στοά της Ελλάδος του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος «ΔΕΛΦΟΙ»

Η Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Γαλλίας

Η Μεγάλη Φιλελεύθερη Στοά της Τουρκίας

Η Μεγάλη Στοά των Κέδρων (Λιβάνου)

Η Μεγάλη Συμβολή Στοά της Ισπανίας

Η Μεγάλη Γυναικεία Τεκτονική Στοά της Ιταλίας

Η Μεγάλη Ηνωμένη Στοά του Λιβάνου

Η Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Ισπανίας

Η Μεγάλη Γυναικεία Στοά του Μαρόκου

Η Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Ελλάδος

Η Μεγάλη Ανατολή της Σλοβενίας

Η Μεγάλη Εθνική Στοά της Κροατίας

Η Μεγάλη Συμβολική Στοά της Πορτογαλίας

Η Παγκόσμια Μεγάλη Μικτή Στοά (Γαλλίας).

Εργάσθηκαν επί του Θέματος: «Πώς μπορεί να συμβάλει ο Ελευθεροτεκτονισμός

ΧVI ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM) ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 14 – 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΧVI ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM)

ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 14 – 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

AFISA TOLEDOΑπό την ιστορία του Τεκτονισμού έχουμε την δυνατότητα, τουλάχιστον για τον 18ο και 19ο αιώνα, να μελετήσουμε τη σχέση του με το κοινωνικό σύνολο και τον πολιτικό και θρησκευτικό ιστό των ευρωπαϊκών κρατών.

Οι οργανωμένες επαναστάσεις κατά των απολυταρχικών καθεστώτων, έδωσαν στους τέκτονες την δυνατότητα να καταστούν αρκετά δημοφιλείς στα λαϊκά στρώματα, ενώ στην πραγματικότητα οι ίδιοι, ή τουλάχιστον τα ηγετικά στελέχη τους ανήκαν σε κοινωνικά στρώματα ανώτερης μόρφωσης και οικονομικής κατάστασης.

Ανέκαθεν ο μεγαλύτερος εχθρός της κρατικής, αλλά και της θρησκευτικής ηγεσίας, είναι οποιαδήποτε οργάνωση λειτουργεί προσπαθώντας να αφυπνίσει και να μορφώσει τους λαούς, διακηρύσσοντας την Ελευθερία την Ισότητα και την Αδελφότητα. Ως εκ τούτου ενώ οι τέκτονες «χρησιμοποιήθηκαν» κατά τους προαναφερθέντες αιώνες, ώστε να ανατρέψουν την καθεστηκυία τάξη, μετά τις ανατροπές και τις πολιτικές ανακατατάξεις κατέστησαν επικίνδυνοι.!!!

Οι νέες ηγεσίες, κυρίως της Ευρώπης, έχοντας εξασφαλίσει τους βασιλικούς θρόνους και τους προεδρικούς θώκους, απαξίωσαν τους ευεργέτες τους τέκτονες. Πλήθος μυημένων απέκρυψαν την τεκτονική τους ιδιότητα, φοβούμενοι την κοινωνική κατακραυγή, τόσον στην πολιτική όσον και στην θρησκευτική ιεραρχία.

Ειδικότερα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η δύναμη των τεκτόνων μειώθηκε δραματικά, με αποτέλεσμα σήμερα να μην επιτυγχάνουν ούτε καν την επαφή με τα κοινωνικά σύνολα των λαών.

Οι χειρισμοί πολλών ηγετών τεκτόνων κατά τον 20ο αιώνα, κατέστησαν καταστροφικοί διότι απομόνωσαν τις τεκτονικές οργανώσεις, προσδίδοντας τους έναν ύποπτο ρόλο τόσο για την κοινωνικοπολιτική, όσο και την θρησκευτική επιρροή τους προς τους λαούς.

Είναι λογικό η απομόνωση να επιφέρει φήμες παράνομης και επικίνδυνης οργάνωσης, της οποίας οι σκοποί είναι να ανατρέψουν το πολιτικό καθεστώς, αλλά και την θρησκευτική πίστη, όπως εμφανίζεται από τις επίσημες εκκλησίες. Για παράδειγμα αναφέρουμε ότι στα σχολικά βιβλία του γυμνασίου στην Ελλάδα ο τεκτονισμός αναφέρεται ως «θρησκευτική αίρεση», σχετιζόμενη με την σατανολατρεία κ.λπ. Παρά τις παρεμβάσεις και τις επισκέψεις μας στο παρελθόν μαζί με τον αείμνηστο Αδ:. μας Β. Πάτκα, σε τρείς υπουργούς παιδείας και τις διαβεβαιώσεις εκ μέρους τους, ότι θα απαληφθεί από τα σχολικά βιβλία αυτή η ανιστόρητη και παράλογη αναφορά, ουδέποτε διεγράφη, διότι υπάρχει η αντίδραση της επισήμου ορθοδόξου χριστιανικής εκκλησίας.

Με την σύντομη αναφορά μας στους λόγους που οι τέκτονες δεν εκπληρούν πλέον τους σκοπούς και τους στόχους τους στην εποχή μας, προσθέτουμε ότι και η αριθμητική δύναμη μας έχει μειωθεί δραματικά, σε ολόκληρο τον κόσμο, διότι διαπράξαμε το λάθος να αποδεχθούμε την σταδιακή περιθωριοποίηση μας και να αυξήσουμε την λανθασμένη εντύπωση της ύποπτης και μυστικοπαθούς οργάνωσης.

Η εποχή που διανύουμε είναι πολύ κρίσιμη για την ανθρωπότητα, για την Ευρώπη και για εμάς τους ίδιους. Άμεσα οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τις θέσεις μας και να επιδείξουμε στους λαούς τις ανθρωπιστικές και φιλοσοφικές μας προσπάθειες, οι οποίες δεν αντιβαίνουν κανένα κρατικό σύνταγμα ή νόμο, αλλά και δεν έχουν καμία σχέση με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις κάθε λαού. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται να αποκαλύψουμε τις μυητικές μας διαδικασίες, οι οποίες εξάλλου δεν χαρακτηρίζονται ούτε από μαγείες, ούτε από λατρεία κρανίων, κ.λπ. όπως μας κατηγορούν. Εξ άλλου όποιος είναι σοβαρός και έχει την περιέργεια να μάθει τι συμβαίνει μέσα στους ναούς μας, πηγαίνει στα παλαιοπωλεία και αγοράζει πλήθος βιβλία τεκτονικών τυπικών, που πωλούν οι κληρονόμοι των τεκτόνων. Από αυτό και μόνο είναι πλέον γνωστό ότι οι τελετές μας δεν είναι σατανιστικές κ.λπ. Άρα η συνέχιση της ιδέας αποτελεί επιτηδευμένη διατήρηση της κακής φήμης του τεκτονισμού. Η εκκοσμίκευση των τυπικών του τεκτονισμού δεν αφαιρεί τίποτα από την γοητεία των μυήσεων, διότι είναι εντελώς διαφορετικό να διαβάζεις ένα τυπικό, από το να βιώνεις την μυητική διαδικασία κατά την διάρκεια των τελετουργικών.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι είμεθα απολύτως υπεύθυνοι σ’ αυτήν την ανατρεπτική περίοδο, για την διαλεύκανση επισήμως των παρεξηγήσεων που διαιωνίζονται. Οφείλουμε να διακηρύξουμε ο καθένας μόνος του, αλλά και όλοι μαζί, με κοινές επίσημες ανακοινώσεις ότι :

1. Δεν αποτελούμε θρησκευτική οργάνωση και δεν είμεθα αντίθετοι σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα (Η Εκκλησία είναι ο κυριότερος κατήγορος των τεκτόνων διαδίδοντας ψεύδη, ανακρίβειες και φαντασιώσεις φανατικών εκπροσώπων της).

ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΧVI ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM) ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 14 – 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

 
 
ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΧVI ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM) ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 14 – 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016
 
Ε∴ Δ∴ Τ∴ Μ∴ Α∴ Τ∴ Σ∴
Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α - Ι Σ Ο Τ Η Σ - Α Δ Ε Λ Φ clip_image002Ο Τ Η Σ
clip_image002ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ "ΔΕΛΦΟΙ"
 
 
16η UMM-ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΜΔ2Την ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΜΜΣΤΕ-«ΔΕΛΦΟΙ»), εκπροσώπησε ο Εθνικός Μεγάλος Διδάσκαλος (ΕΜΔ) Ενδοξότατος και Κραταιός Αδελφός Παναγιώτης Μουτζουράκης, 33ο, επικεφαλής αντιπροσωπείας, στη 16η Συνάντηση της Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης (UMM), που πραγματοποιήθηκε στο Τολέδο Ισπανίας από τις 14 έως τις 17 Απριλίου 2016.
Η Μεσογειακή Τεκτονική Ένωση (UMM), ιδρύθηκε το 2000 και η ΜΜΣΤΕ-«ΔΕΛΦΟΙ», τυγχάνει ιδρυτικό και βασικό της μέλος.
Με κύριο motto τη λέξη «ΔΙΑΛΟΓΟΣ», γραμμένη σε όλες τις γλώσσες των Μεσογειακών Δυνάμεων, το θέμα της Συνάντησης ήταν: «Με ποιό τρόπο μπορεί ο Τεκτονισμός να συμβάλλει στο διάλογο μεταξύ των διαφορετικών πολιτικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων που συνυπάρχουν στη Μεσόγειο;»
Η παρέμβαση του ΕΜΔ, με συνοδεία παρουσίασης σε PowerPoint, απέσπασε άριστα σχόλια από όλους τους Αντιπροσώπους των παρισταμένων Δυνάμεων.
Θέτοντας «τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων», σε ότι αφορά την τεκτονική πραγματικότητα και βασικό μήνυμα την έξοδο από την εσωστρέφεια και την απομόνωση, ο ΕΜΔ προέτρεψε όλους να συμμετέχουν σε μια πορεία ενημέρωσης και διαφώτισης, ρίχνοντας άπλετο φως σε όλες τις θετικές πλευρές του Τεκτονισμού.
Στις φετινές εκδηλώσεις συμμετείχαν δεκαοκτώ (18) Φιλελεύθερα Τεκτονικά Μεσογειακά Τάγματα.
Η επόμενη συνάντηση της UMM έχει προγραμματισθεί για τον Απρίλιο 2017 στην Τύνιδα Τυνησίας, με υπεύθυνη διοργάνωσης την ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ.
Ας σημειωθεί δε, ότι η 15η Συνάντηση της Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης (UMM), είχε πραγματοποιήθηκε 12-15/3/2015 στην Αθήνα, με διοργανωτή και οικοδεσπότη τη ΜΜΣΤΕ και τη συμμετοχή είκοσι δύο (22) ξένων τεκτονικών δυνάμεων και συνολικά περισσότερους από τριακόσιους (300) έλληνες και ξένους αδελφούς.
 
Συντακτης ΜΜΣΤΕ


















Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Εισαγωγικό Ιστορικό Σημείωμα Π. Μουτζουράκη

 

Εισαγωγικό Ιστορικό Σημείωμα Π. Μουτζουράκη

Αισθανόμενος το βαρύτατο φορτίο της ευθύνης για τοmmste_logo μεγάλο panagiotis moutzourakisπαρελθόν των ενενήντα χρόνων αλλά και το μέλλον της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος – ΔΕΛΦΟΙ, έχω την τιμή υπό την ιδιότητα του Εθνικού Μεγάλου Διδασκάλου, να προλογίσω το παρόν ιστορικό λεύκωμα, το οποίο περιγράφει την διαδρομή τεσσάρων και πλέον γενεών Τεκτόνων.

Η διάρκεια των εβδομήντα παλαιοτέρων ετών και των είκοσι νεοτέρων, είναι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο μας επιβάλλει την αδιάκοπη προσεκτική εργασία, ώστε να καταστεί δυνατή η συνέχεια για πολλά έτη ακόμη.

Κατά την ανάγνωση του λευκώματος, παρατηρούμε, ότι οι Έλληνες Τέκτονες, άνδρες και γυναίκες της εποχής του μεσοπολέμου, της μεγάλης οικονομικής κρίσης και των κοινωνικο-πολιτικών ανακατατάξεων, αναζητούν καταφύγιο πνευματικό, ιδρύοντας το 1926 την πρώτη Μικτή Τεκτονική Στοά, με το όνομα «ΑΘΗΝΑ», λαμβάνοντας τον διεθνή αριθμό 815, από το Γαλλικό Τάγμα «Το Ανθρώπινο Δίκαιο».

Οι δικτατορίες της Ευρώπης της δεκαετίας του 1930 και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, διαλύουν την Ευρώπη και παραδίδουν στους πολίτες τους κατεστραμμένες χώρες. Δεν επέτυχαν όμως να διαλύσουν τους Τέκτονες, οι οποίοι με αντίξοες συνθήκες και απαγορευτικές διατάξεις είχαν την τεράστια υπομονή και θέληση, ώστε να επιτελέσουν το έργο τους, έστω κρυπτόμενοι από τις κρατικές αρχές.

Οι αγώνες των Τεκτόνων για την Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφότητα, εξασφάλισαν σε εμάς τους νεότερους, κατάλληλες συνθήκες ώστε να συνεχίσουμε το έργο μας και την πορεία μας προς το Φως.

Δυστυχώς οι σύγχρονες εξελίξεις με τον ακήρυχτο Γ΄ Παγκόσμιο πόλεμο, πλήττοντας την κοινωνική ενότητα και συνοχή, αλλά και ισοπεδώνοντας κάθε ηθική και πνευματική αξία,

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

 

ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΕΛΕΤΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ 90 ΧΡΟΝΩΝ Μ:.Μ:.Σ:.Τ:.Ε:.

& 20 ΧΡΟΝΩΝ ΥΠ:. ΣΥΜΒ:. Δ:.Τ:.Τ:. «ΔΕΛΦΟΙ»

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

 

Α. ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΟΕΣ

1. GRAND ORIENT DE FRANCE (1773)

2. GRANDE ORIENTE LUSITANO (1802)

3. GRAND ORIENT DE BELGIQUE (1833)

4. GRAND ORIENT DE ROUMANIE (____)

5. GRANDE LOGE NATIONALE UNIE DE ROUMANIE (____)

6. FEDERATION FRANÇAISE DU « DROIT HUMAIN » (1893/1901)

7. GRAN LOGGIA D’ITALIA DEGLI A.L.A.M. (1908)

8. GRANDE LOGE FÉMININE DE FRANCE (1952)

9. GRANDE LOGE FEMININE DE ROUMANIE (____)

10. GRAND ORIENT DE SUISSE (1959)

11. GRAND ORIENT DE LUXEMBOURG (1959)

12. GRANDE LOGE DE BELGIQUE (1959)

13. CLIPSAS (1961)

14. GRANDE LOGE LIBERALE DE TURQUIE (1966)

15. GRANDE LOGE MIXTE UNIVERSELLE (FRANCE) (1973)

16. GRAN LOGIA SIMBOLICA ESPANOLA (1980)

17. GRANDE LOGE FEMININE DE BELGIQUE (1981)

18. GRANDE LOJA TRADICIONAL DE PORTUGAL (2004)

19. GRAN LOGIA FEMENINA DE ESPAÑA (2005)

20. GRANDE LOJA SIMBOLICA DE PORTUGAL (2011)

21. ΜΕΓΑΛΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (2012)

22. GRAND ORIENT DE SLOVÉNIE (2012)

23. GRANDE LOGE UNIVERSELLE DE BULGARIE (2014)

24. GRANDE LOGE NATIONALE DE CROATIE (2015)

25. DELEGATION D’ALBANIE (2016)

Β. ΥΠΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

1. SUPRÊME CONSEIL GRAND COLLEGE DU RITE ÉCOSSAIS ANCIEN ET ACCEPTÉ DU GRAND ORIENT DE France (1804)

2. SUPRÊME CONSEIL DE LA GRAN LOGGIA D’ITALIA DEGLI A.L.A.M. (1805)

3. SUPRÊME CONSEIL MAÇONNIQUE D’ESPAGNE (1811)

4. SUPRÊME CONSEIL POUR LE PORTUGAL (1844)

5. SUPREME CONSEIL POUR LA TURQUIE (1861)

6. SOUVERAIN COLLEGE RITE ÉCOSSAIS POUR LA BELGIQUE (1962)

7. SUPRÊME CONSEIL POUR LA CONFÉDÉRATION HELVÉTIQUE (1964)

8. SERENISSIME GRAND ORIENT DE GRECE (1995)

9. SUPRÊME CONSEIL DE LA GRANDE LOGE UNIE DU LIBAN (1996)

10. SUPRÊME CONSEIL DU RITE ÉCOSSAIS DU LUXEMBOURG (2003)

11. SUPRÊME CONSEIL FÉMININ DE ROUMANIE (2012)

Γ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΔΔΤ «ΔΕΛΦΟΙ» ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

1. Δ.Τ.Τ. ΔΕΛΦΟΙ ΡΟΥΜΑΝΙΑ

2. Δ.Τ.Τ. ΔΕΛΦΟΙ ΒΡΑΖΙΛΙΑ

3. Δ.Τ.Τ. ΔΕΛΦΟΙ Η.Π.Α.

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ του 7ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΑΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

 

7ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΑΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ

Της ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016

«Η δύναμη των συμβόλων στον κόσμο και τον Τεκτονισμό. Από τον κόσμο των ιδεών στην εκδηλωμένη πραγματικότητα.»

Στο λυκαυγές του χρόνου ο Άνθρωπος χάραξε μέσα σε μια σπηλιά την πρώτη του απεικόνιση για το πώς αντιλαμβανόταν τον κόσμο και αργότερα το ίδιο πράγμα προσπάθησε να το εκφέρει με λόγο. Η έκφραση της αναζήτησης του ανθρώπου να ανακαλύψει τη Φύση, το Θεό, τον εαυτό του.... βρήκε πρόσφορο έδαφος στα σύμβολα. Τα σύμβολα σηματοδότησαν την απαρχή της πρώτης, ονειρικής ίσως, ύλης για το μακρινό κι αιώνιο ταξίδι του Ανθρώπου προς το Άγνωστο: τη Ζωή, τον Θάνατο, την Επίγνωση…

Τα σύμβολα είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του κόσμου των ιδεών και της εκδηλωμένης πραγματικότητας. Έχουν δημιουργηθεί για να βοηθήσουν και να καθοδηγήσουν την ανθρωπότητα στο δύσκολο έργο της εξέλιξης και της εναρμόνισης με το σύμπαν και τους φυσικούς νόμους.

Από την αρχή της ανθρωπότητας υπήρχε η ανάγκη για επικοινωνία. Έτσι δειλά δειλά ο άνθρωπος ξεκίνησε να σχηματίζει την δική του γλώσσα δημιουργώντας σύμβολα. Από την αυγή της Ιστορίας έως και τον Ύστερο Μεσαίωνα, από τις ιδεογραμματικές γραφές έως και την Αλχημεία, υπήρξαν το μέσο σύνδεσης και κατανόησης των πνευματικών ιδεών με τη θνητή καθημερινότητά. Τα σύμβολα αποτελούν «κυψέλες της Ιστορίας, ένας απύθμενος συγκεντρωτικός χώρος από γεγονότα συλλογικής σημασίας που αγγίζουν τον άνθρωπο με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο, αφυπνίζοντάς του δυνάμεις, ιδιότητες και συλλογισμούς». Το σύμβολο μπορεί να είναι ένα σχήμα, μία παράσταση, μία λέξη, μία συλλαβή, ένα χρώμα, ένας ήχος, μία κίνηση ή ακόμα και όλα μαζί. Όποια μορφή και να έχει, γίνεται αντιληπτό από τον ανθρώπινο Νου και μεταδίδει ένα κρυμμένο μήνυμα, που εκπέμπει είτε ατομικές, είτε ομαδικές, είτε κοσμικές σκέψεις. Η συμβολική γλώσσα είναι η μόνη παγκόσμια γλώσσα που έχει δημι­ουργήσει το ανθρώπινο γένος, ίδια για όλους τους πολιτι­σμούς και σε ολόκληρη τη διάρκεια της ιστορίας. Είναι μια γλώσσα με τη δική της, θα λέγαμε, γραμματική και σύντα­ξη, μια γλώσσα που πρέπει να την καταλαβαίνουμε για να μπορούμε να καταλαβαίνουμε τη σημασία των παραμυθιών, των μύθων και των ονείρων.”

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΥΠΑΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

ΥΠΑΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ

ΓΙΑ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Οι Έλληνες Τέκτονες που ανήκουν στον Ελληνικό Μεικτό Τεκτονισμό αισθάνονται σήμερα πραγματικά ικανοποιημένοι και υπερήφανοι από την συμπλήρωση είκοσι (20) χρόνων τής δημιουργίας τού Υπάτου Συμβουλίου τού 33ου Βαθμού τού Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος «ΔΕΛΦΟΙ».

Το Διεθνές Τάγμα μας ενταγμένο εις τους κόλπους των Ευρωπαϊκών Υπάτων Συμβουλίων προσπαθεί να προσθέσει με τη δική του παρουσία και συμβολή εις τη διαμόρφωση τού Ευρωπαϊκού Τεκτονικού Πνεύματος. Το ευρωπαϊκόν πνεύμα εμπλουτισμένο και διαμορφωμένο από τις ουμανιστικές τάσεις ανέδειξε τον άνθρωπο ως τον υψηλότερο στόχο των θεωριών του.

Το ευρωπαϊκόν πνεύμα βασιζόμενο επί της αρχαίας ελληνικής σκέψης και φιλοσοφίας ανέδειξε τις πανανθρώπινες πνευματικές και ηθικές αξίες όπως αυτές διαμορφώθηκαν υπό των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων. Έτσι, η ευρωπαϊκή σκέψις κατανόησε την ανάγκη τής δημιουργίας τής συνένωσης των ευρωπαϊκών κρατών και λαών. Εμείς οι Ευρωπαίοι Τέκτονες έχουμε πρωταρχικό καθήκον να περιφρουρούμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μία μεγάλη Τεκτονική Άλυσσο η οποία συνδέει τους περισσότερους ευρωπαϊκούς λαούς. Ο αγώνας προς αυτήν την κατεύθυνση δεν είναι πάντοτε εύκολος και προσκρούει στις ανθρώπινες αδυναμίες και μικρότητες. Το ατομικό συμφέρον κάθε Ευρωπαίου Πολίτη είναι πάντοτε σεβαστό και ιερό, όμως πρέπει να εναρμονίζεται και προς το συμφέρον και τις αξίες τού συνόλου των Πολιτών που απαρτίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Διεθνές Τεκτονικό Τάγμα «ΔΕΛΦΟΙ» υπηρετώντας αυτόν τον σκοπό προσπάθησε μέσα στα πλαίσια λειτουργίας των ευρωπαϊκών αδελφών Υπάτων Συμβουλίων να συμβάλλει και να ενισχύσει τις προσπάθειές τους. Η παρουσία μας σαν Ύπατο Συμβούλιο επιθυμούμε να αποτελεί φωνή συνειδήσεως και πραγματικής αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών. Η ιστορική πορεία τού Ευρωπαϊκού Πνεύματος έχει αποδείξει ότι εμπεριέχει εκείνες τις δυνάμεις, πνευματικές και ηθικές, οι οποίες ανυψώνουν τον άνθρωπο στην υψηλότερη τάξη τής Δημιουργίας.

Το Διεθνές Τεκτονικό Τάγμα «ΔΕΛΦΟΙ» θα συνεχίσει με αυτό το όραμα τις άοκνες προσπάθειές του να υπηρετεί με Τεκτονικό Πνεύμα την αναζήτηση τής Παγκόσμιας Αλήθειας.

Ο Ύπατος Μεγάλος Ταξιάρχης

Δημήτριος Λυμπέρης

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΜΜΣΤΕ 7ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΝΕΑΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΗΣ Μ:.Μ:.Σ:.Τ:. ΕΛΛΑΔΟΣ

 

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΟΜΙΛΙΑ

ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ

7ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΝΕΑΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΗΣ Μ:.Μ:.Σ:.Τ:. ΕΛΛΑΔΟΣ

18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016

panagiotis moutzourakisΈχουμε την μεγάλη χαρά να κηρύξουμε την έναρξη του 7ου πανελληνίου συνεδρίου των νεαρών τεκτόνων της Μ:.Μ:.Σ:.Τ:. Ελλάδος, των εκλεκτών μας «Ηνιόχων».

Η προ ετών δοκιμαστική πρωτοβουλία μας, διαπιστώνουμε ότι πλέον καθίσταται θεσμός. Έχουν ήδη διεξαχθεί με μεγάλη επιτυχία τα έξι προηγούμενα συνέδρια υπό την εκλεκτή πρώην πρόεδρο των Ηνιόχων αδ:. Έλενα Σπαρίδου. Για πρώτη φορά σήμερα, το 2016, υπό την καθοδήγηση του νέου προέδρου, αδ:. Μιχαήλ Πατζή, θα παρακολουθήσουμε τις εργασίες και τις σκέψεις των Ηνιόχων μας και όχι μόνον.

Ήδη από την έναρξη του θεσμού αυτού συμμετέχουν νεαροί τέκτονες από άλλες τεκτονικές δυνάμεις, όπως είναι η Μ:.Σ:. της Ιταλίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Κροατίας, Σλοβενίας, Πορτογαλίας και άλλες.

Είναι προφανές ότι προσπαθούμε σε χρόνους πολύ δύσκολους και προβληματικούς, να συνενώσουμε κοινωνικά και πνευματικά, νέους ανθρώπους, σε ένα κοινό σκοπό: «την συνειδητοποίηση της ανάγκης αρμονικής συνύπαρξης για ένα καλύτερο μέλλον».

Το μέλλον αυτό δεν επιθυμούμε να αφορά μόνον την τεκτονική οργάνωση μας, αλλά την εν γένει κοινωνική και πολιτισμική προσαρμογή σε έναν καλύτερο κόσμο.

Πιθανόν εάν δοθούν τα εναύσματα που περιέχονται στις υγιείς φιλοσοφικές, πολιτικές, κοινωνικές και θρησκευτικές διδασκαλίες, ίσως το αύριο να είναι περισσότερο φωτεινό από το σήμερα.

Οι πληγές του 20ου αιώνα συνεχίζουν με τους ίδιους ρυθμούς να ταλανίζουν τους ανθρώπους σχεδόν σε ολόκληρη την γη. Η επιμονή της κυριαρχίας των μεγάλων δυνάμεων, σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, συνεχίζει το αιματοκύλισμα σε πολλές χώρες της γης και ιδιαιτέρως στην Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική. Οι φρικαλεότητες των πολέμων στις χώρες που διεξάγονται με θύματα αθώους, οι απάνθρωπες

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ “90 ΧΡΟΝΩΝ ΤΗΣ ΜΜΣΤΕ & 20 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΤΤ «ΔΕΛΦΟΙ»

Ε∴ Δ∴ Τ∴ Μ∴ Α∴ Τ∴ Σ∴

Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α - Ι Σ Ο Τ Η Σ - Α Δ Ε Λ Φ Ο Τ Η Σ

ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ "ΔΕΛΦΟΙ"

clip_image002

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

ΤΩΝ 90 ΧΡΟΝΩΝ ΤΗΣ ΜΜΣΤΕ & 20 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΤΤ «ΔΕΛΦΟΙ»

7ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΑΡΩΝ ΤΕΚΤΟΝΩΝ

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ ALLIANCE MAÇONNIQUE EUROPÉENNE (AME)

 

Με την πραγματοποίηση λαμπρών εκδηλώσεων στο Ξενοδοχείο «ΤΙΤΑΝΙΑ» και στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΟΡΡΕ, από τις 17 έως τις 20 Μαρτίου 2016, εορτάστηκαν από την Μεγάλη Μικτή Στοά της Ελλάδος (ΜΜΣΤΕ) και το Διεθνές Τεκτονικό Τάγμα (ΔΤΤ) «ΔΕΛΦΟΙ» τα ενενήντα και είκοσι χρόνια αντίστοιχα από την ίδρυσή τους.

Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν περισσότεροι από εκατόν δέκα (110) εκπρόσωποι από τριάντα έξι (36) φίλιες τεκτονικές δυνάμεις του εξωτερικού, από δέκα έξι χώρες, με εξέχουσες την GRAND ORIENT DE FRANCE, την GRAN LOGGIA D’ITALIA DEGLI A.L.A.M., η FEDERATION FRANÇAISE DU «DROIT HUMAIN» κ.άλ., καθώς και εκπρόσωποι από έντεκα (11) Ύπατα Συμβούλια ξένων δυνάμεων, (ως συνημμένος πίνακας).

Την Πέμπτη 17 Μαρτίου, το πρόγραμμα περιελάμβανε κοκτέηλ για την υποδοχή των ξένων δυνάμεων, και παρουσίαση / απόδοση του αναμνηστικού επετειακού λευκώματος, μιας ειδικής συλλεκτικής έκδοσης τετρακόσιων σελίδων, αριθμημένης και σφραγισμένης με την ανάγλυφη σφραγίδα της ΜΜΣΤΕ, με την ιστορία των δύο ελληνικών δυνάμεων από το 1926 και το 1996 αντίστοιχα, έως σήμερα.

Την Παρασκευή 18 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νεαρών Τεκτόνων με εναρκτήρια ομιλία του Εθνικού Μεγάλου Διδασκάλου (ΕΜΔ) της ΜΜΣΤΕ

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ και ΠΑΣΧΑ

του Παναγιώτη Λιβιεράτου

Η μεγαλύτερη ίσως εορτή της Χριστιανοσύνης, το Πάσχα, είναι συνδεδεμένη χρονικά με την Εαρινή Ισημερία, αλλά και την ανθρώπινη λύτρωση από το ανθρώπινο στο δρόμο προς το υπερανθρώπινο. Ο όρος Πάσχα αντιστοιχεί στην εβραϊκή λέξη Pesach που σημαίνει «Πέρασμα». Αυτό το «Πέρασμα» εορταζόταν στην Αρχαία Αίγυπτο κατά την Εαρινή Ισημερία. Εδώ, θα μπορούσαμε να δούμε και τις αντιστοιχίες με τα αρχαιοελληνικά Ανθεστήρια που ήσαν η ετήσια γιορτή της αναγέννησης της φύσης αλλά και γιορτή των νεκρών προς τιμή του Λιμναίου Διονύσου και του χθόνιου Eρμή, καθώς και της θεάς της Άνοιξης των Βορείων λαών Ēostre ή Ostara (Easter), καθώς και της Ishtar –Αστάρτης– Αφροδίτης, με τις «επιτάφιες» τελετές, στα Ορφικά, στα Ελευσίνια μυστήρια και στα εξ ανατολών Αδώνεια με τα ελεγειακά θρηνώδη άσματα.

Τα άγια πάθη του Ιησού Χριστού που οδήγησαν στην Ανάστασή του και στο διαχρονικό μήνυμα της άνευ όρων Αγάπης, συνέβησαν κατά τον εορτασμό του εβραϊκού Pesach, γι’ αυτό όλη η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών συνώνυμα ονομάζεται και Πάσχα, με την έννοια της μετάβασης (περάσματος) από το θάνατο και την αμαρτία στην αιώνια Ζωή και Αγάπη.

Αυτό το «Πέρασμα» αφορά το πέρασμά μας από την αμαρτία στη θέωση, στη λύτρωση στην απελευθέρωση από τα δεσμά της ύλης, τη νίκη επί του θανάτου (θανάτω θάνατον πατήσας). Αυτό το «Πέρασμα» σηματοδοτείται από το Πέρασμα του Ιησού από τον θάνατο προκειμένου ακριβώς να τον κατανικήσει και να τον ανυψώσει ως μέσο θέωσης. Ο Ερμητισμός, μέσα από μία εκ των σημερινών μορφών του, τον Τεκτονισμό διδάσκει ακριβώς αυτό τό το πέρασμα, στον βαθμό του Διδασκάλου. Εκεί ο Τέκτων καλείται να «περάσει» σε μία άλλη κατάσταση όπου ανασταίνεται προκειμένου να «ανέλθει στην Ανατολή».

Ο μύθος του Χιράμ, διδάσκει τον αναζητητή ότι ο Χιράμ οφείλει να μην αφήσει την κακή του πλευρά [τρείς Εταίροι] να κυριαρχήσει. Νικάται [διότι η ανθρώπινη πλευρά του νίκησε] αλλά αναγεννάται στο πρόσωπο του νεομυούμενου Διδασκάλου, νικώντας το θάνατο.

Ο μύθος του Οσίριδος, όπως μας δόθηκε από τον Πλούταρχο, διδάσκει ότι ο Όσιρις άφησε την αρνητική του πλευρά (Σεθ) να του ετοιμάσει το φέρετρό του. Δολοφονήθηκε κι αυτός, (όπως και ο Χιράμ) αλλά η Ίσις, η Μεγάλη Μητέρα, θα του επαναφέρει τη Ρώμη που έχασε και θα φέρει στον κόσμο του Ώρο, που στο πρόσωπό του βλέπουμε τον Ιησού Χριστό. Η ρώμη που έχασε ο Όσιρις, είναι η πνευματική ρώμη που έχασε η ανθρωπότητα, και η οποία θα ξανακερδίσει στο τέλος «θανάτω θάνατον πατήσας».

Και προκύπτει το ερώτημα: Πότε ο άνθρωπος κατάλαβε ότι έχασε την πνευματική κατάσταση που είχε

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Η έλευση του Χριστού…ήταν γνωστή

 

Έχουν διασωθεί αρχαία κείμενα που το αποδεικνύουν
Στην Πολιτεία του Πλάτωνα (B, V , 362) – βιβλίο που όλοι το αποδέχονται – περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ’ αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης:
«Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείτε άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει».

Στο έργο Προμηθεύς Δεσμώτης του Αισχύλου, ο Προμηθέας όντας φυλακισμένος στον Καύκασο προλέγει ότι ο λυτρωτής του θα γεννηθεί από την παρθένο Ιώ και τον Θεό (στ.772, 834, 848) θα είναι δηλαδή υιός Θεού και υιός Παρθένου. Αυτός ο Θεάνθρωπος θα καταλύσει την εξουσία των παλαιών θεών και θα αφανίσει αυτούς και την δύναμή τους (908,920). Ο Ερμής τότε σταλμένος από τον Δία προαναγγέλλει στον Προμηθέα τα εξής:
«Τοιούδαι μόχθου τέρμα μη τί προσδόκα πριν αν θεός τις διάδοχος των σων πόνων φανή, θελήση τ’ είς αναύγητον μολείν ‘Άιδην, κνέφαια τ’ άμφί Ταρτάρου βάθη» μετάφραση «μην περιμένεις να λυτρωθείς από τους πόνους προτού θεός πάρει τα πάθια τα δικά σου πάνω του και με τη θέλησή του κατέβει στον ‘Άδη τον ανήλιαγο, στους